

علت نیاز به پیشرفت در باتری چیست؟ هر چه که میگذرد دنیا نیاز بیشتری به گجت ها هوشمند جیبی در خود می بیند.
گجت هایی غیر قابل جایگزینی که نیاز مبرمی به تامین انرژی دارند.
همان طور که این دستگاه ها روز به روز پیشرفته تر می شوند و تکنولوژی جدید تری را در دل خود میبینند.
همان گونه باتری ها که قلب تپنده آنها محسوب میشنود نیز باید پیشرفت کنند و از صنعت و تکنولوژی عقب نمانند.
چون فقط در اینصورت است که این دستگاه های هوشمند میتوانند از ماکسیمم ظرفیت خود استفاده کنند.
در صف جلوی این پیشرفت باتری های سدیمی قرار دارند که روز به روز تکنولوژی جدید تری را میپذیرند.
برای شروع باتری های (AA) و (AAA) استاندارد را در مقایسه با باتریهای لیتیوم یون در نظر بگیرید.همین بارتی های لیتیومی که امروزه همه جا به کار برده میشوند.
آنها برای چندین هزار بار قابل شارژ هستند.
و حداقل در زمان های به اطظلاح حساس و ضروری به خوبی از پس وظایفشان بر می آیند .
شما را نا امید نمیکنند گذشته از این تلفنهای هوشمند و تبلت هایمان دارای عمر مفید قابل قبولی هستند و گاهی اوقات بیش از انچه که شما تصور می کنید برایتان کار خواهند کرد.
به طور مثال شما می توانید با یک گوشی هوشمند بالا رده چند ساعت ساعت بر روی شبکه ی LTE یا ۳G وب گردی کنید یا مکالمه صوتی داشته باشید.
همچنین با یک شارژ کامل می توانید از ۱۰ ساعت پخش ویدیوی اچ دی لذت برده یا حدود ۴۰ ساعت به موسیقی های مورد علاقه تان گوش فرا دهید.
اما وقتی شما همزمان از تمامی ویژگیهای تلفن همراه خود استفاده کنید (همانطور که بسیاری از ما کاربران اغلب در مسافرت های طولانی با این امر مواجه می شویم) عمر باتری تلفنمان چندان رضایت بخش نخواهد بود.
به این دلیل که باتریهای (لیتیوم-یون) توان مورد نیاز خود را از فعل و انفعالات شیمیایی تامین می کنند و دارای محدودیتهای خاصی هستند.
این یعنی گوشی هوشمند ما خیلی بیشتر از توان باتری تقاضای نیرو دارد.
و در چنین وضعیتی باتری پاسخگوی نیاز و مصرف دستگاه نخواهد بود و کاربر با افت شدید میزان انرژی ذخیره شده مواجه خواهد شد.
به طور کلی برای اینکه یک باتری شروع به کار کند نیاز به مبادله و جا به جایی الکترون میان دو قطب یا محور الکتریکی در باتری دارد.
زیرا با این حرکت نوعی از انرژی قابل بهره برداری تولید می شود که به اصطلاح فیزیکی انرژی الکتریکی نامیده می شود.
مهم ترین انتظاری که از باتری ها امروزه داریم کا از موادی با وزن مناسب تشکیل شوند.
زیرا قرار است به دستگاه هایی متصل شوند که همیشه همراه ما هستند.
فرض کنید باتری با ظرفیت بالا طراحی شود که خودش به تنهایی هم وزن یک گجت باشد.
کاری به اینکه ظرفیت این باتری چیست؟ نداریم.
قطعا مخاطب چندانی را جذب خود نخواهد کرد.
دانشمندان در طی تحقیقات خود به راهی مناسبی برای حل این مشکل دست یافتهاند که وان اکسیداسیون (یا اکسایش) نام دارد .
از آنجا که اکسیژن بسیار ترکیب پذیر است شما به هیچ مادهی دیگری به عنوان کاتالیزور نیاز نخواهید داشت و این خود به سبکتر شدن باتری کمک خواهد کرد.
این گونه جدید از باتری که به جای استفاده از پسوند (یون) از پسوند (ایر) بهره می برد بدون شک نسل جدیدی از تکنولوزی باتری سازی خواهد بود که درهای بسیاری را بر روی تولید کنندگان دستگاههای قابل حمل هوشمند خواهد گشود.
دانشمندان معتقد هستند که به دلیل این ساختار جدید و عدم نیاز به کاتالیزورهای سنگین و پر دردسر می توان امکان تولید انرژی بیشتری را از ان داشت.
به گونه ای که در مقایسه با باتری های لیتیوم (یون) با ظرفیت ۲۰۰ وات بر کیلو گرم-باتری های لیتیوم (ایر) دارای ظرفیتی بالغ بر ۳۴۶۰ وات ساعت بر کیلو گرم هستند.